Bu bir kitabın ismiydi bu yazıyı yazarken henüz okumaya başladığım...

Hayat bu iki gel-gitden ibaretti ; gülmek ya da ağlamak..Ya çok gülerdik ya çok ağlar..Ya da ben hep bu kısır döngüde hapsetmiştim kendimi..Trajikomik ne zaman çok gülsem sonunu gözyaşlarım tamamlardı..Ama tam terside oldu tabi..Sanırım benim için ortası yok bunun..İki duyguyu aynı anda yaşamak..Acılar,sıkıntılar,yenilgiler bizler için..bunu biraz daha iyi anladım bu aralar..Her battığımda yeniden çıkacak gücü buldum kendimde,herşeyin üstesinden geleceğime inanıyordum ( belkide inandırdılar) Büyüyorum yavaş yavaş hatalarımla ! İnsanlara daha az kızmayı öğrendim,öfkemi kontrol altına almayı,haklı olduğumda susmayı ( susmayı bir zafer saydım ) ,Affetmeyi öğrendim (ihanetin en acısını yaşarken bile ) ..

Herkes kendi tercihlerinin sonuçlarını yaşar,bu da benim tercihimdi..Bu olayları yaşamadan önce çok gülmüştüm sonunu yine gözyaşım yazdı..Şimdi çok ağladımya sonunda gülerim belki .. Kimbilir ?

Her insan bir kitaptır okunmayı bekleyen..Belki birgün benide sonuna kadar sıkılmadan okuyup anlayan çıkar...